Lapidarium

W 1990 roku instytutowi Geologii UAM przyznano samodzielny budynek u zbiegu ulic Maków Polnych i Dzięgielowej w Poznaniu. Duża działka przy Collegium Geologicum była przez dłuższy czas niezagospodarowana. Propozycja urządzenia lapidarium o charakterze dydaktycznym spotkała się z poparciem ówczesnego dyrektora IG prof. dr hab. Stanisława Lorenca, który wydzielił część terenu na gromadzenie eksponatów. Wkrótce zaczęły napływać pierwsze dary na rzecz lapidarium, głównie ze środowiska poznańskich kamieniarzy.

Przy minimalnych kosztach udało się w ciągu roku (od końca maja 1993 do maja 1994 roku, tj. na uroczystość 75-lecia Uniwersytetu) zgromadzić wiele eksponatów, z których większość to często unikalne przykłady dawnej sztuki kamieniarskiej i rzeźbiarskiej.

Lapidarium ma następujące działy: kamień w architekturze, kamień w budownictwie drogowym, kamień użytkowy oraz kamień w przyrodzie. Ze zrozumiałych względów w lapidarium nie ma obelisków, tablic oraz rzeźb nagrobnych.

Wiadomości zamieszczone na naszej stronie pochodzą z następujących źródeł:

  • Lapidarium przy Instytucie Geologii UAM w Poznaniu, Henryk Walendowski, Kamień Naturalny.
  • Lapidarium uniwersyteckie w Poznaniu, Janusz Skoczylas, Kronika Wielkopolski 4/2002.
  • Lapidarium Instytutu Geologii UAM w Poznaniu, Henryk Walendowski, Przegląd Geologiczny, vol.48, nr 8, 2000.

Zdjęcia w galeriach: Daria Noskowiak, Monika Staszak.