Kamień w architekturze

Każdy z eksponatów, których zdjęcia możemy zobaczyć poniżej ma swoją historię.

Fragment balasek z kościoła p. w. Najświętszego Serca Jezusa i św. Floriana w Poznaniu

Ich funkcją było oddzielenie prezbiterium od nawy głównej.
Jest to praca kamieniarsko-rzeźbiarska z 1899 roku, wykonana w białym marmurze cararyjskim.
Praca z 1899 roku.

/do góry/

Płyta posadzkowa z kościoła p. w. św. Jana Jerozolimskiego w Poznaniu

Płyta posadzkowa z kościoła św.Jana Jerozolimskiego w Poznaniu. Wykonana z wapienia z wyspy Olandii (ordowik) o wymiarach 44x44cm. W materiale skalnym można zobaczyć skamieniałości głowonogów Orthoceras.

Posadzki ułożone z wapieni olandzkich znane są również jako posadzki wazowskie lub szwedzkie. Można je spotkać w wielu zabytkowych budowlach Poznania, łącznie na powierzchni 4000 m2. Największe posadzki szwedzkie znajdują się w kościele farnym (około 1000 m2) oraz w kościele Bożego Ciała (około 900m2). Warto także wspomnień, że takie posadzki można też znaleźć w m.in. prezbiterium Katedry, w budynku dawnej Akademii Lubrańskiego, pałacu arcybiskupim, ratuszu, kościele św.Małgorzaty na Śródce, św.Jana Jerozolimskiego, św.Wojciecha, Franciszkanów na Wzgórzu Przemysła.

/do góry/

Fragmenty stopnic z półwałkiem z Katedry Poznańskiej

Wykonane z wapienia z Olandii (ordowik).

/do góry/

Elementy lapidarne i łukowe z Katedry Poznańskiej

Elementy lapidarne pochodzą sprzed regotyzacji Katedry Poznańskiej przeprowadzonej w latach 1947 - 1955.
Poszczególne elementy łukowe były łączone żelaznymi kotwami osadzanymi w ołowiu. Ofiarowane przez Kurię Arcybiskupią
w Poznaniu. Zostały wykonane z wapienia z wyspy Olandii (ordowik).

/do góry/

Słupy z Księgienic Wielkich k. Strzelina

Słup z nieistniejącego już budynku gospodarczego. Element ten ma 170cm wysokości i 45cm średnicy.
Wykonany z piaskowca ze Słupca k. Nowej Rudy (perm).

Słup ze zniszczonej obory o wysokości 195cm wysokości.
Wykonany ze "sjenitu z Kośmina". Element ma 30cm średnicy.

/do góry/

Fragment kolumny z Katedry Poznańskiej

Kolumna o średnicy 40cm wykonana z piaskowca.

/do góry/

Element narożny profilowany

Zewnętrzne załamanie profilu składającego się z falcu (kostki), półwałka, leżącego ćwierćwałka i rowka trójkątnego.
Okaz pochodzi z lapidarium Katedry Poznańskiej. Wykonany został z marmuru ze Sławniowic.

/do góry/

Elementy architektoniczne Zamku Cesarskiego w Poznaniu

Cokół z ogrodzenia.
Wykonany z granitu strzegomskiego.

Element z portalu wieży zachodniej (piaskowiec).
Widoczne ślady po kulach karabinowych z 1945roku.

Element architektoniczny z lat 1905-1910
Praca wykonana z piaskowca bolesławieckiego (kreda).

Element z ornamentami i wolutami
Podobnie jak poprzedni element architektoniczny jest to praca z lat 1905-1910, czyli sprzed przebudowy Zamku Cesarskiego w latach 1940-1943.
Wykonany z piaskowca nadłabskiego.

Kula (granit strzegomski)

Kula ta o średnicy 45cm posiada groszkowaną fakturę.
Wykonana została z granitu strzegomskiego przez współtwórcę lapidarium, Henryka Walendowskiego.

/do góry/

Kula (granit wołyński)

Kula o średnicy 86cm i wadze 900kg.
Największa kamienna kula w Poznaniu. Została wykonana w okresie międzywojennym w Klesowie (dawny powiat rówieński w województwie wołyńskim) z różowo-czarnego sjenitu, określanego przez petrografów jako „klesowit”. Kulę wykonał mistrz kamieniarski M.Gawiak, którego nazwisko widnieje na otoku kuli. Wołyń stanowił ówczesne zagłębie kamieniarskie II RP, z racji tego iż Sudety przed wojną należały do Niemiec.

Według niepotwierdzonych informacji kulę eksponowano na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu w 1929 roku. Nie wyklucza się także, że była jedną z czterech zdobiących cokół popiersia Józefa Piłsudskiego. Popiersie to ustawiono w 1930 roku przed nieistniejącym obecnie budynkiem koszarowym 7. Batalionu Radiotelegraficznego na poznańskiej cytadeli (obecnie budynku tego nie ma). Dzięki informacji p. Mariana Skrzypczaka, mistrza kamieniarskiego z Naramowic, kulę odnaleziono na Ratajach porzuconą przez służby techniczne dawnego Zarządu Zieleni Miejskiej.

Kulę oczyszczono z brudu, farby, smoły oraz zakonserwowano preparatami „AKEMI”. Jest ona eksponowana na specjalnie przygotowanym ośmiobocznym postumencie z granitu strzegomskiego.

/do góry/

Parapet z gabinetu rektora

Uszkodzony parapet z gabinetu rektora UAM (Collegium Minus w Poznaniu). Praca z ok. 1910 roku wykonana w marmurze z Austrii.
Parapet ułożony jest na płycie ze „sjenitu z Przedborowej”. Marmur z Austrii (?).

/do góry/

Płaskorzeźba "Mieszko I"

Wykonanie: Henryk Walendowski (1998).
Z racji usytuowania przez studentów nazywany "Mieszkiem Pierwszym z brzegu".
Granit strzegomski.

/do góry/

"Festina Lente"

Z łac. "spiesz się powoli".
Napis wykonany w Sjenicie z Przedborowej.

/do góry/

Fragment pomnika Ferdynanda III

Fragment z pomnika Cesarza Ferdynanda III z pl. Wolności w Poznaniu.
Praca z początku XX wieku wykonana z granitu Vanga ze Szwecji.

/do góry/

Elementy architektoniczne poczty z ul. 23 lutego

Tralka z attyki.

Dolny bęben kanelowanej kolumny z frontonu poczty przy ul.23 lutego w Poznaniu (praca z 1943 roku).
Surowcem skalnym jest trawertyn z Bad Cannstadt (obecnie dzielnica Stuttgartu). Okupanci hitlerowscy kierowali w czasie wojny całkowitą przebudową wspomnianej poczty. Gotowe elementy kamienne na elewację przysłano specjalnym pociągiem na bocznicę tzw. Wolnych Torów do Poznania. Już dwa lata po ukończeniu prac kolumny frontonu poczty zostały zniszczone podczas walk o Poznań w lutym 1945 roku. Atakujące oddziały szturmowe 27. dywizji gen. Wiktora Glebowa ostrzeliwały pocztę z niemieckim punktem oporu od strony obecnego placu Ratajskiego.
Bęben zniszczonej kolumny ma średnicę 110cm, wysokość 120 cm i wagę około 3t. Obecnie na frontonie poczty znajdują się cztery betonowe kolumny.

Fragment gzymsu oraz płyta okładzinowa elewacji.

/do góry/